De witte stoel spreekt weinig tot de verbeelding, het is een herkenbare vorm zonder veel versiering. Het ontwerp wilt de herwaardering van het object genereren, de doodgewone stoel die tot troon gekroond wordt. De stoel vereist dat er met rechte rug op gezeten wordt, de gebruiker moet het object herwaarderen en het koninklijk ‘bezitten’. Het ontwerp vertaalt de vergane glorie van het afgebladderde zitvlak met sierlijke letters tot een ware troon.
